Classificatie van zeefmachines

Jun 15, 2026

Laat een bericht achter

Kolen-ketels in thermische elektriciteitscentrales verbranden een bepaald deel van het steenkoolgangsteen. De steenkool die uit de mijn komt, heeft een ongelijkmatige deeltjesgrootteverdeling, waarbij een groot deel van het materiaal een aanvaardbare grootte heeft en geen verdere vermaling behoeft. Dit gedeelte is doorgaans goed voor ongeveer 35-75% van het totale materiaal. Momenteel zijn er veel opties voor screeningapparatuur beschikbaar in China. Veelgebruikte zeefapparatuur kan worden onderverdeeld in twee hoofdcategorieën: het type met trillende transportband en het type met gedwongen transportband, elk met zijn eigen voor- en nadelen. Het is het beste om het juiste type te selecteren op basis van de specifieke parameters van het materiaal.

 

Zeefmachines zijn onderverdeeld in vaste schermen en bewegende schermen. Bewegende schermen zijn verder onderverdeeld in roterende schermen en trilschermen. Vaste zeven maken meestal gebruik van roosters die boven de inlaat van de breker zijn geïnstalleerd om te voorkomen dat te grote materialen erin vallen. Roterende zeven worden meestal gemaakt door plaatschermen in veelhoekige of cilindrische lichamen te vouwen. Ze hebben een eenvoudige structuur en een lange levensduur, maar een lage productiviteit, zijn omvangrijk en zwaar en worden zelden gebruikt.

 

Zeefmachines zijn algemeen bekend als zeef. Er zijn veel soorten zeven, die over het algemeen in de volgende typen worden ingedeeld op basis van de structuur en beweging van het zeefoppervlak: Vaste schermen Vaste schermen zijn de eenvoudigste en oudste zeefmachines. Het zeefoppervlak bestaat uit vele parallelle zeefstaven, gerangschikt in dezelfde of loodrechte richting als de materiaalstroom op de zeef. Het zeefoppervlak wordt horizontaal (tijdens het ontwateren) of schuin geplaatst en blijft tijdens bedrijf stationair staan. Het materiaal wordt gezeefd doordat zijn eigen gewicht langs het zeefoppervlak naar beneden glijdt. Vaste schermen zijn onderverdeeld in twee soorten: vaste rasterschermen en staafschermen. Rasterschermen hebben over het algemeen vierkante of ronde zeefgaten, terwijl staafschermen over het algemeen spleetgaasgaten hebben; de hoek van het zeefoppervlak ligt doorgaans tussen 25 graden en 85 graden. De eerste heeft grovere zeefstaven en grotere spleten (in het algemeen groter dan of gelijk aan 25 mm), gebruikt voor het screenen van grove deeltjes; de laatste heeft kleinere zeefstaven (doorgaans 0,25–1 mm), die worden gebruikt voor de voorlopige ontwatering van slurries. Zeven met vast rooster worden veel gebruikt in mineraalverwerkingsfabrieken, meestal voor voorzeven vóór grof of middelmatig vermalen. Ze hebben een eenvoudige structuur en zijn gemakkelijk te vervaardigen. Ze hebben geen stroom nodig en kunnen erts direct op het zeefoppervlak lossen. De belangrijkste nadelen zijn de lage productiviteit en de lage zeefefficiëntie, doorgaans slechts 50-60%.

 

Boogschermen en cycloonschermen zijn nieuwe soorten vaste schermen. Het schermoppervlak van een boogscherm is boog-vormig in de richting van de materiaalstroom, en de schermstaven staan ​​loodrecht op de richting van de materiaalstroom. Het zeefoppervlak van een cycloonzeef is conisch en de zeefstaven zijn ongeveer evenwijdig aan de generatrix. Ze kunnen worden gebruikt voor het voorbereidend ontwateren, ontslijmen of ontmediumen van slurries, en beide maken gebruik van de centrifugaalkracht die wordt gegenereerd wanneer de slurry langs het zeefoppervlak beweegt om de zeef te verbeteren.

 

Vaste schermen hebben een eenvoudige structuur, een lange levensduur, verbruiken vooral geen stroom, hebben geen bewegende delen en hebben lage apparatuur- en bedrijfskosten. Hoewel hun productiecapaciteit en zeefefficiëntie relatief laag zijn, worden ze daarom nog steeds op grote schaal gebruikt.

 

Rolschermen: Het werkende deel van een roterende zeef is een cilindrische of conische zeefcilinder. Langs de symmetrieas van de schermcilinder wordt een roterende as geïnstalleerd en het hele scherm draait rond de as van de cilinder, die doorgaans onder een kleine hoek wordt geïnstalleerd. Horizontaal wordt een conische zeefcilinder geplaatst. Materiaal wordt ingevoerd vanaf het kleinere uiteinde van de cilinder en wordt opgetild terwijl de cilinder draait. Wanneer het een bepaalde hoogte bereikt, valt het door de zwaartekracht. Fijn{5}}korrelige materialen passeren de zeefgaten op het cilindrische werkoppervlak, terwijl grof-korrelige materialen worden afgevoerd via het andere uiteinde van de cilinder. Deze continue op-en-neerwaartse beweging zorgt voor materiaalscreening. Het cilindrische scherm heeft een zeer lage rotatiesnelheid, een stabiele werking en een goede dynamische balans. De zeefgaten zijn echter gevoelig voor verstopping en vervorming, wat resulteert in een lage zeefefficiëntie, een klein werkgebied en een lage productiviteit. Het kan worden gebruikt voor het zeven en ontwateren van grof en middelkorrelig materiaal. Mineralenverwerkingsfabrieken gebruiken het zelden als zeefapparatuur.


Trilscherm: De trilschermstructuur bestaat uit vier delen: een hoogfrequente trilmotor, een primair vast roosterscherm en een secundair vast roosterscherm, trilveren en een behuizing. De zeefkast wordt ondersteund of opgehangen met behulp van veerconstructies, en de trilling van de zeefkast is afhankelijk van een vibrator. Het trilscherm is een elastisch trilsysteem en de amplitude ervan kan worden gewijzigd door de voedingssnelheid en andere dynamische factoren. De kenmerken van trilschermen zijn hoge frequentie en kleine amplitude. De helling van het zeefoppervlak is omgekeerd evenredig met de zeefsnelheid; hoe groter de helling, hoe sneller de stroomsnelheid. Het materiaal springt op het zeefoppervlak, wat resulteert in een hogere productiviteit en zeefefficiëntie. Trilzeven zijn geschikt voor diverse zeefwerkzaamheden in kolenverwerkingsinstallaties en er zijn vele soorten.

 

Soorten trilschermen gebaseerd op het trillingsprincipe zijn onder meer: ​​lineaire trilschermen, horizontale trilschermen, schudschermen, excentrische schermen, roterende trilschermen, cirkelvormige trilschermen, bananentrilschermen, waarschijnlijkheidsschermen, enz. Volgens hun transmissiemechanismen kunnen ze verder worden onderverdeeld in: excentrische trilschermen, traagheidstrilschermen, zelf-centrerende trilschermen en resonante schermen.

 

Resonante schermen werden ooit veel gebruikt, maar vanwege hun complexe structuur, slechte operationele stabiliteit, moeilijke aanpassing en hoge onderhoudsvereisten worden ze niet langer vervaardigd. Elliptische trilschermen hebben goede zeefeffecten, maar hun complexe structuur beperkt hun toepassing. Het centraal- bepaalde cirkelvormige trilscherm, algemeen bekend als een excentrisch trilscherm, semi- trilscherm of ronddraaiend scherm, werkt met een cirkelvormige beweging in het midden en een elliptische beweging aan de invoer- en afvoereinden. De belangrijkste nadelen zijn de grote dynamische belasting die op de fundering wordt overgebracht, de noodzaak van een krukas en talrijke lagers, en de complexe structuur ervan, die tot veroudering leidt. De krukas van het zelfcentrerende cirkelvormige trilscherm met excentrische as is ook duur in de productie, vandaar de beperkte productie ervan.

Aanvraag sturen