Afvalwatertypen voor afvalwaterbehandeling

Jun 18, 2026

Laat een bericht achter

Huishoudelijk afvalwater verwijst naar afvalwater dat wordt geloosd tijdens dagelijkse activiteiten. Dit afvalwater is vooral vervuild door huishoudelijk afval en menselijke uitwerpselen. De hoeveelheid, samenstelling en concentratie van verontreinigende stoffen houden verband met de leefgewoonten en het waterverbruik van mensen. Huishoudelijk afvalwater bevat over het algemeen geen giftige stoffen; het biedt echter geschikte omstandigheden voor microbiële voortplanting en bevat een groot aantal bacteriën en ziekteverwekkers, wat vanuit hygiënisch oogpunt een zekere mate van schade met zich meebrengt.

 

Als gevolg van de voortdurende toename van de stedelijke bevolking wordt het probleem van de behandeling van stedelijk huishoudelijk afvalwater steeds prominenter. Bovendien heeft het, als gevolg van verouderde technologie, financieringstekorten en aanzienlijke behandelingsproblemen, gevolgen gehad voor de stedelijke omgeving en de ontwikkeling ervan. Als deze problemen niet snel worden aangepakt, zal de vervuiling ernstiger worden en de gevolgen ervan schadelijker naarmate de verstedelijking voortschrijdt en het waterverbruik blijft toenemen.

 

Stedelijk huishoudelijk afvalwater verschilt van industrieel afvalwater, dat onder controle kan worden gehouden door de vervuiling te stoppen of industriële ondernemingen te verplaatsen om de bron aan te pakken. Stedelijk huishoudelijk afvalwater is voornamelijk afkomstig van huishoudens, scholen, bedrijven en andere stedelijke openbare plaatsen en voorzieningen. Het brede bereik en de onvermijdelijkheid van de bronnen ervan leiden ook tot regionale tendensen op het gebied van afvalwaterzuivering. Stedelijk huishoudelijk rioolwater bevat een grote verscheidenheid aan verontreinigende stoffen, maar de belangrijkste componenten zijn voornamelijk organisch materiaal, waaronder zetmeel, eiwitten, suikers en minerale olie uit huishoudelijk afval. Het heeft ook de neiging om hoge niveaus van BZV2 (biologisch zuurstofverbruik), CODc2 (chemisch zuurstofverbruik), TkN (Kjeldahl-stikstof), TP (totaal fosfor) en TN (totaal stikstof) te hebben. Wanneer het in waterlichamen wordt geloosd, veroorzaakt het gemakkelijk eutrofiëring, wat leidt tot de proliferatie van algen, die verband houdt met rode getijden en algenbloei. Wanneer seizoenstemperaturen ervoor zorgen dat algen afsterven, stagneert het water en gaat het stinken-, waardoor de waterkwaliteit verder verslechtert. Dit inzicht in de kenmerken en specifieke componenten van stedelijk huishoudelijk afvalwater heeft ons een duidelijker inzicht gegeven in elke fase van het behandelingsproces.

 

We weten allemaal dat water de bron van het leven is, en mijn land is een land met relatief schaarse zoetwatervoorraden. Het redden van stedelijk drinkwater is als het redden van onze levens-het is dringend!

 

Industrieel afvalwater: Industriële productie genereert vele soorten verontreinigende stoffen, en de soorten en concentraties van verontreinigende stoffen die door verschillende industrieën worden geproduceerd, variëren aanzienlijk.

 

Afvalwater bij galvaniseren: De belangrijkste bron van zink in het afvalwater bij galvaniseren en metaalverwerking is de sleepoplossing afkomstig van galvaniseren of beitsen. Tijdens het metaalspoelproces worden verontreinigende stoffen in het spoelwater overgedragen. Het beitsproces omvat het onderdompelen van het metaal (zink of koper) in een sterk zuur om oppervlakteoxiden te verwijderen, gevolgd door onderdompeling in een bleekmiddel dat sterk chroomzuur bevat om het op te helderen.

 

Dit afvalwater bevat grote hoeveelheden zoutzuur, zware metaalionen zoals zink en koper, en organische bleekmiddelen, die zeer giftig zijn. Sommige bevatten kankerverwekkende, teratogene en mutagene stoffen, die een aanzienlijke bedreiging vormen voor de menselijke gezondheid. Daarom moet galvanisch afvalwater zorgvuldig worden gerecycled en behandeld om de milieuvervuiling te elimineren of te verminderen.

 

Galvanische apparatuur voor de behandeling van gemengd afvalwater bestaat uit een egalisatietank, een doseertank, een reductietank, een neutralisatiereactietank, een pH-aanpassingstank, een flocculatietank, een sedimentatietank met schuine buis, een kamerfilterpers, een helderwatertank, een luchtflotatiereactor en een actief koolfilter.

 

Bij de galvanische afvalwaterbehandeling wordt gebruik gemaakt van een intern elektrolytisch behandelingsproces waarbij ijzerschroot wordt gebruikt. Deze technologie maakt voornamelijk gebruik van geactiveerd industrieel ijzerschroot om afvalwater te zuiveren. Wanneer het afvalwater in contact komt met het verpakkingsmateriaal, vinden er elektrochemische, chemische en fysische reacties plaats, waaronder katalyse, oxidatie, reductie, verdringing, co-precipitatie, uitvlokking en adsorptie, waardoor verschillende metaalionen uit het afvalwater worden verwijderd en zo wordt gezuiverd.

Afvalwater van zware metalen: Afvalwater van zware metalen is voornamelijk afkomstig van afvalwater dat wordt geloosd door mijnbouw-, smelt-, elektrolyse-, galvaniseer-, pesticiden-, farmaceutische, verf- en pigmentbedrijven. Als afvalwater van zware metalen niet wordt behandeld, zal dit het milieu ernstig vervuilen. De soorten, concentraties en vormen van zware metalen in afvalwater variëren afhankelijk van het productiebedrijf. Het verwijderen van zware metalen is cruciaal bij de behandeling van afvalwater.

 

Omdat zware metalen niet kunnen worden afgebroken of vernietigd, kan de verwijdering ervan alleen worden bereikt door hun locatie en fysieke en chemische vorm te veranderen. Bij de afvalwaterzuivering transformeren zware metalen in het afvalwater bijvoorbeeld na chemische precipitatie van opgeloste ionische vormen in onoplosbare verbindingen en precipiteren ze, die van het water naar het slib worden overgebracht. Na de ionenuitwisselingsbehandeling gaan zware metaalionen in het afvalwater over naar de ionenuitwisselingshars, en na regeneratie gaan ze over van de hars naar de regeneratieafvalvloeistof.

 

Daarom zijn de principes van het verwijderen van zware metalen bij de behandeling van afvalwater:
Principe 1: De meest fundamentele aanpak is het hervormen van productieprocessen, waarbij het gebruik van zeer giftige zware metalen wordt vermeden of tot een minimum wordt beperkt.
Principe 2: Het aannemen van redelijke processtromen, wetenschappelijk management en operaties om de hoeveelheid zware metalen die worden gebruikt en verloren gaan in afvalwater te verminderen, waardoor de hoeveelheid geloosd afvalwater wordt geminimaliseerd. Afvalwater van zware metalen moet ter plekke-aan de bron worden behandeld, zonder vermenging met ander afvalwater, om te voorkomen dat het behandelingsproces ingewikkelder wordt. Bovendien mag het nooit rechtstreeks in de gemeentelijke riolering worden geloosd zonder behandeling voor de verwijdering van zware metalen, om de verspreiding van vervuiling door zware metalen te voorkomen.

 

Methoden voor het verwijderen van zware metalen uit afvalwater kunnen grofweg in twee categorieën worden verdeeld: Methode 1: Bij deze methode worden opgeloste zware metalen in het afvalwater omgezet in onoplosbare metaalverbindingen of -elementen, die vervolgens worden verwijderd door middel van neerslag en flotatie. Toepasbare methoden omvatten neutralisatieprecipitatie, sulfideprecipitatie, flotatiescheiding, elektrolytische precipitatie (of flotatie) en membraanelektrolyse.

 

Methode 2: Deze methode concentreert en scheidt zware metalen in het afvalwater zonder hun chemische vorm te veranderen. Toepasbare methoden omvatten omgekeerde osmose, elektrodialyse, verdamping en ionenuitwisseling. Deze afvalwaterzuiveringsmethoden moeten afzonderlijk of in combinatie worden gebruikt, afhankelijk van de kwaliteit en kwantiteit van het afvalwater.

Aanvraag sturen